Heilzame Aarde Nieuwsbrief

Stichting Thiru Valagum Farm

Nr. 77 – november 2025 

Beste vrienden van Thiru Valagum Farm,

Boerderij-teeltplan seizoen 2025-2026.

We telen dit seizoen minder rijst als voorheen, met name omdat de winstmarge bijzonder klein blijft. De dit maal verkozen traditionele zwarte rijst is reeds voorafgegaan door een mooie groenbemester die in de bodem is ingewerkt. Het zaaibed voor de rijst werd bewerkt met onze power tiller, die ook aan andere boeren wordt uitverhuurd voor hun rijstteelt. De paddy is handmatig ingezaaid en uitgeplant en is inmiddels goed in de groei.
Een rijstakker plus de akkers voor droogteelten is de komende drie jaren gereserveerd voor een casuarina bomenplantage. De boompjes vinden daarna hun weg naar de papierindustrie. De grond is hiervoor enkele keren bewerkt en daarna heeft een groep landarbeiders de bijna twee hectare beplant. Het wieden door een vrouwengroep en het freezen vindt nu herhaaldelijk plaats.
De groenteframes worden tijdens het eerste seizoen hiervan beklommen door bittergourd en flessenpompoen. In het aangrenzende voedselbos vindt je nu afrikaantjes, lady’s fingers en verderop ook aubergines. Na de fruitoogst van onder meer mango’s en sapota’s hebben we de meeste fruitbomen een snoeibeurt gegeven. In de schaduwkas telen we citroengras en tomaten.

Onze mensen.
De mentaliteit onder de landarbeiders heeft sinds de afschaffing van ‘bonded labour’ een heel bescheiden ontwikkeling doorgemaakt. De capaciteiten schieten nogal vaak tekort om zelfstandig en standvastig aan het werk te zijn. Zelfs routinematige werkzaamheden behoren we soms opnieuw aan te leren. Het doet me wel eens denken aan mijn jaren als zorgboer in Europa.
Waarschijnlijk nemen de landarbeiders deels bewust en deels onbewust met zich mee wat men aan Thiru Valagum Farm leert en ervaart. Wij hebben een ander boerderijconcept dan de gemiddelde boer. We hebben ons eigen idee over gelijkwaardigheid en samenwerking in een maatschappij waar sociale ongelijkheden scherp afgetekend zijn. Loon en werk zijn wat ons betreft feitelijk van elkaar losgekoppeld, maar de gangbare medewerker eist een uitgeteld loon naar uurwerk.

Wij nemen de uitdaging aan om voordurend constructieve gedachten te hebben die de verdere ontwikkeling van Thiru Valagum Farm waarborgen. De arbeiders hebben nog vaak een houding dat het werkproces voor hen wordt uitgedacht en dat men instructies opvolgt i.p.v. zelf creatief te zijn. Wij zien de levensbestemming van de boerengemeenschap anders dan de dorpelingen. Voor hen is het bovenal overleven. Voor ons is het voortdurende opbouw en ontwikkeling. Wij trachten alle verwikkelingen en gebeurtenissen op de koop toe te nemen en voort te gaan met ons streven. De plattelandsmentaliteit ondergaan we zo veel mogelijk met begrip voor de levensomstandigheden van de lokale mensen. Helende processen trachten we aan te wakkeren, zowel fysieke gezondheid alsook de sociale onbalans. Thiru Valagum Farm vormt een bijzondere beschermde maatschappelijke omgeving, waar we de medewerkers laten proeven kracht, hoop, betekenis en vertrouwen te vinden, die men daarbuiten vaak tekort komt.
Thiru Valagum Farm volgt een heel bepaalde levensbestemming in die natuur en mens weer samenbrengt. Wij vertrouwen erop dat ons initiatief (stichting, vriendenkring, boerderij, medewerkers en sociaal netwerk) op weg is onder een leidende ster, een hogere essentie. Daarom geloven we erin dat we onze missie kunnen blijven vervullen: ‘voor Ecologie, Landbouw en Mens op Weg’ richting ‘De Zelfvoorziening Dichterbij’. Wij streven onophoudelijk naar een zonniger, levenskrachtiger en dynamischer leven. Wij staan open voor continuë inspiratie, meer heilzaamheid en zorg voor de medemens, alsook levensrichting, vitaliteit en zorg voor het land. Wij vragen de medewerking van de ons direct omringende gemeenschap rond de boerderij en de vriendenkring rond de stichting, om met ijzeren moed ons streven en werk voort te zetten. De plattelandsgemeenschap behoort licht aan de horizon te kunnen aanschouwen in de huidige verwarrende tijd die het gemoed soms dreigt neer te halen.
Velmurugan assisteert Dhanalakshmi met de sociale begeleiding van onze mensen en helpt ons met allerhande formaliteiten en de vermarkting. Ravi en Saktivel komen afwisselend van tijd tot tijd een periode meewerken. Sandosam zorgt met name voor de kippen, de geiten en de runderen. Zij is momenteel een constante medewerkster. Jayabal laat zich onregelmatig zien en biedt lichte arbeid aan. Het echtpaar Jothi en Jahambaram zijn twee paraat staande oproepkrachten. Zij leidt de vrouwengroepen. Hij staat ons bij met snoeiwerk, het schonen van ruggen en irrigatiegeultjes en het onderhoud van de ‘live fence’ aan de noordkant van het bedrijf. Parasu is onze oproep chauffeur voor allerhande tractorwerk.
Tussen de 5 en 20 vrouwen worden van tijd opgeroepen te helpen zaaien, planten, wieden en oogsten. Tussen de 5 en 10 mannen worden, wanneer nodig, opgeroepen om gewassen te helpen verspenen en de ruggen en de irrigatiegeulen langs de akkertjes te schonen.
Vooral na het werk wordt er vaak gesproken over het functioneren van de landarbeiders. De meeste arbeiders hebben heel weinig scholing ervaren. De meesten behoren tot de Dalit gemeenschap of onaanraakbaren. Hun huisvesting is heel eenvoudig. Gedurende het arbeidsseizoen op het land geniet men een minimum inkomen terwijl buiten die periodes soms armoede wordt geleden. Veel gezinnen kampen met huiselijk geweld en of alcoholisme. Niet iedereen heeft een dak boven het hoofd en slaapt in een lokale tempel of overnacht in de verandah van ons boerderijhuis. Wie regelmatig op Thiru Valagum Farm werkt krijgt loon en voeding en jaarlijks nieuwe kleding. We hebben gemiddeld rond de drie tot vierduizend Euros aan (renteloze) leningen uitstaan onder de dorpelingen om voor hun de touwtjes aan elkaar te helpen knopen.
We werden bezocht door zo’n 74 scholieren van een nabije overheids-middelbare school. Zij volgen beroepsgericht onderwijs met o.a. aandacht voor landbouw. We motiveerden de scholieren om hun onderwijs met inzet voort te zetten, omdat in India wetenschappelijk onderwijs een hoger aanzien heeft. We spraken over de voedselketen en het streven naar een zelfvoorzienend bedrijfs-organisme, waarna we hen rondleidden op de boerderij. De overheid rekent op een gratis programma door de aangewezen boer.
Afgelopen juli vond de formele overhandiging plaats van het certificaat NPOP (National Program Organic Production). We voeren nu dus een keurmerk.

De boerderijdieren.
Enkele maanden geleden werd ons door het landbouwdepartement 10 bijenkorven aangeboden voor een klein prijsje. We gingen enthousiast aan de slag, maar al gauw bleek dat de korven waren gemaakt van goedkoop hout en al snel kieren en gaten vertoonden. Volk na volk vertrok, omdat de bijen zich niet wisten te verdedigen tegen wespen, schorpioenen, mieren, honderd- en duizendpoten. We blijven ons nu maar beroepen op de wilde bijen die zich veel beter weten te handhaven op de boerderij.
Maximaal rapen we ruim 20 eieren per dag. We stuiten echter zo nu en dan op een beperkte eieren-verkoop wegens vegetarische periodes onder de hindoe bevolking. Dan kweken we wat meer kuikens en verkopen er een deel van. De jonge kippetjes worden voorzien van vaccinaties, want het risico voor sterfte is soms niet gering. Momenteel tellen we rond de veertig legkippen en ruim tachtig jonge kippen als opvolgers.
Deze maand november heeft onze enige melkkoe wederom afgekalfd. We hebben nu, naast Lalka de koe, momenteel drie stiertjes en een vaars.

Het geitenproject.
Er is een omheining geplaatst aan Michaël House als buitenplaats voor de geiten. Snijgrass hebben we voldoende aangeplant, maar meer geiten betekent op een gegeven moment ook meer voedergewassen.
De loonkosten, oplopend tot maandelijks € 200,- voor het dagelijks verzorgen van de geiten, zijn tot medio 2026 verzekerd middels donaties uit de vriendenkring. We brengen ons geitenproject voor verdere ondersteuning nog steeds volop in de aandacht. Twee Nederlandse periodieken verschijnen in december met een artikel over ons geitenproject.
We wensen de huidige veestal deels om te bouwen tot een extra geitenverblijf, zodat we de bokken, de sikken en de lammeren beter van elkaar kunnen scheiden. Het oude rieten dak van de veestal, dat iedere zeven jaar wordt vervangen, willen we vervangen door een golfplaten dak, wat duurzamer en uiteindelijk goedkoper is. De stalling benodigt ook binnen en buitenafrasteringen en voederbakken voor de geiten. De stal is ook nog niet aangesloten op onze eigen waterleiding. Het renoveren van de huidige veestal, om er ook geiten in onder te brengen, ramen we op € 3.000,-.
We tellen voortdurend tussen de 25 en de 35 geiten. Een klein aantal jonge bokken is verkocht aan een slager. We besloten onlangs tot de aankoop van jonge geiten (sikken): € 600,- is besteed van de dit jaar verkregen donaties. De resterende reserves uit donaties tellen € 580,- om aan te wenden als het moment en de prijs van geiten gunstig is. Van dertig geiten wensen we uiteindelijk naar een maximum van honderd te gaan. Wie bijvoorbeeld een geit wenst te doneren kan ons bijstaan om alleen of samen met enkele andere mensen € 120,- ter beschikking te stellen. Het geitenproject belooft de meest rendabele activiteit op de boerderij te worden.
Als we zo eens om ons heen kijken dan zien we dat bedrijfsleningen van overheden en banken vaak ter beschikking komen van grote bedrijven. Thiru Valagum Farm heeft doorgaans een kleine lening uitstaan bij een lokale boerenleenbank. Dan hopen we keer op keer dat de lening wordt omgezet tot een gift. Wij zijn heel dankbaar dat de vriendenkring rond de stichting ons werk blijft bijstaan. Voorlopig vormt deze warme omhulling nog steeds een heel welkome ondersteuning. Hartelijk dank aan alle donateurs.

Voor straks wensen we jullie allen namens de stichting en de boerderij reeds een fijne Kersttijd toe. Maar voor die tijd hopen we jullie nogmaals te begroeten met een Heilzame Aarde Videobericht.

Vriendelijke groet, Dhanalakshmi en Gerrit.