Heilzame Aarde Nieuwsbrief

Stichting Thiru Valagum Farm

Nr. 72 – mei 2024

Beste vrienden,

De boerderij.
Gedurende de voornaamste moesonmaand november in 2023 regende het 14 keer. Dit bracht niet veel meer dan wat opfrissing.

We waren wat laat opgestart met de rijstteelt, maar het seizoen verliep verder goed. Het wieden ging nog door tot in december. De rijst was nog aan het bloeien en begon zaad te vormen toen het nieuwe jaar zich al aankondigde.

We hadden net een nieuw schaduwnet gespannen omheen de groentekas en weldra werd een cycloon gemeld niet ver buiten de Coromandel kust. Via Chennai, waar de regen ten overvloede neerstortte, trok de tropische storm verder noordwaarts. Voorgaande schaduwnetten waren door storm reeds kapot gewaaid, maar nu konden we aan de slag in de kas. We werkten goed verteerde wormencompost in de grond. Er werden koriander, bladgroente, komkommer, aubergine en tomaat ingezaaid. De tere plantjes werden beschermd tegen insecten door het verspuiten van neemzaadolie.

Een terugkomende werkzaamheid is het onderhoud van de irrigatiekanaaltjes. (Nog) niet alle akkers worden bereikt met irrigatiewater middels watersparende ondergrondse pijpleidingen.

Tussen de beide rijstakkers in genoten we van een uitbundige oogst van lady’s finger / okra en verse boontjes. Tezamen met cocosnoten vonden heel wat kilo’s hun weg naar de groentemarkt in het stadje Panruti.

We hebben Kerst en Nieuw, de Twaalf Heilige Nachten, gevierd en hierbij aandacht besteed aan de twaalf zintuigen. We bezonnen ons hierbij op de fysieke verschijning van de boerderij alsook op de gevoelsmatige en spirituele aspecten van het bedrijfs-organisme. Half januari werd dit gevolgd door het Pongal festival, het jaarlijkse oogstfeest waarbij we het land zegenen en de koeien vereren.

Bijna jaarlijks telen we ook zwarte droogboontjes, black gram. Het overgrote deel van de opbrengst werd verkocht aan Auroville international community. In de gedurende 2023 aangeplante mango boomgaard hebben we groene droogboontjes, green gram, gezaaid.

Momenteel verzorgen we twee koeien en twee kalveren en verwachten over enkele maanden jonge kalfjes. Dan zijn we weer voorzien van een plasje melk. Daarnaast hebben we momenteel tien geiten. Onze oproep ter financiering van nog meer geiten en de bouw van een stalletje blijft van kracht. Zie onze folder. Enige economische groei is nog benodigd om ‘De Zelfvoorziening Dichterbij’ te brengen, wat nog wat investering vereist.

Momenteel zijn alle kippen verkocht voor vlees en kijken we rond voor jonge kippetjes en bevruchte eieren voor onze incubator. We overwegen weer een ander inheems ras. De bestaande pluimveestalling is onlangs gerenoveerd en we doelen nog op verdere uitbreiding van de kippenhouderij. Het plotselinge verlies van onze Mickey de Dobermann wegens een slangenbeet deed ons verdriet. Alpha de Herder-Rotweiler zorgt nu alleen voor de bewaking.

Afgelopen januari en februari hebben we Ponni rijst en zwarte rijst geoogst. We zijn tevreden met de kwaliteit maar de kwantiteit lag wat onder onze verwachtingen. De Ponni rijst is al verwerkt bij de molenaar en ligt in zakken van 25 kg in de aanbieding voor directe klanten. De voorraad rijstestro voor het vee is weer op peil gebracht.

Voordracht en discussie Mahatma Gandhi school in Pondicherry.
Leuk dat ik zo nu en dan wordt gevraagd een lezing of presentatie te houden voor een school, college of universiteit. Deze keer in februari voor groepen 9 t/m 11 van de Mahatma Gandhi International School in Singirigudi dorp aan de Coromandel kust. Hun motto luidt: ‘Truth Triumphs and Wisdom Wins’.

Men had mij gevraagd te spreken over biologische landbouw. Ik kon de bijeenkomst verder zelf invullen. Van de veertig stadskinderen uit het aangrenzende Pondicherry met 1 miljoen inwoners bleek niemands familie boerenland te bezitten of een koe aan huis te hebben. ‘Oei’ dacht ik. Gedurende de lock down van ’20-’21 was de stad maanden lang bijna geheel hermetisch afgesloten, behalve wat betreft de aanvoer van voeding en medicijnen.

Ik sprak over de positie van de boer als bemiddelaar tussen de natuur en de maatschappij en dat de levende grond de oorsprong vormt van de praktische economie, hoewel men ook in India liever het accent legt op een mentaal aangestuurde geldeconomie. Ik trachtte de aanwezigen wakkerheid bij te brengen om na te gaan waar je voeding en goederen vandaan komen, door producten uit de voedselketen en de goederenstroom stapsgewijs te benoemen.

De aanwezigen werden uiteengezet dat de boerderij feitelijk een levend organisme is, of behoort te zijn, waar alles met elkaar samenhangt. We vergeleken een levende cel, met een ei en een gemengd landbouwbedrijf of het nog altijd boerse dorp in India. Simpelweg: een levend organisme heeft een kern en een beschermende grens met daar tussenin voeding.

Een van mijn paradepaardjes zijn de 12 zintuigen. We liepen ze langs en toetsten deze op ons zelf en op het landbouw-organisme. Op die manier wordt de aandacht gericht naar het fysieke, het psychische en het spirituele in het bestaan op aarde. En ik merkte wederom dat de spirit niet helemaal dood is in India. Dit geeft hoop want technocratisch India staat te popelen om de maatschappij en de aarde op een wat zelfzuchtige manier te domineren. Maar don’t worry too much want ‘Truth Triumphs and Wisdom Wins’.

In memoriam:
Cecile Impens, mede-oprichtster en voorzitster van Stichting Thiru Valagum Farm.
Uit mijn lezing tijdens de uitvaart: “Vlak na haar 70e levensjaar borrelde er een verborgen gebleven geboorte-impuls op. Rond haar 20e levensjaar had ze reeds de wens gehad ontwikkelingswerk te gaan doen en wel in Brazilië. Haar ouders wezen dit toen af. Ik was me ondertussen aan het nestelen in India en toen ik mijn huwelijk met Dhanalakshmi kwam aankondigen in Terneuzen, riep ze spontaan uit: “Wij komen naar India!”. Vanaf 2003 was ze met mijn vader en enkele andere mensen actief voor Stichting Thiru Valagum Farm ter ondersteuning van de boerderij in India. Een levenswens welke jaren lang had liggen slapen werd hiermee wakker geroepen. Mijn moeder bezocht India 9 keer. Tijdens presentaties en demonstraties van de stichting sprak mijn moeder altijd heel bevlogen over het werk in India: met andere woorden, ze verwoorde de geest van ons ideaal.”

Ontmoetingen in Nederland en Vlaanderen.
Dhanalakshmi en Gerrit waren met spoed naar Nederland vertrokken om afscheid te nemen van onze (schoon-)moeder. Het verblijf buiten India bracht ons tevens in de gelegenheid vele mensen te ontmoeten en allerhande aspecten van ons werk aan Thiru Valagum Farm ter sprake te brengen.

We spraken over de noodzaak en de uitdaging om een betere rol te spelen in de lokale voedselketen, het labiele sociale leven op het platteland en het onderhouden van een holististische wereldbeschouwing. We kijken met de stichting en de boerderij vier tot vijf jaar vooruit om ‘De Zelfvoorziening Dichterbij’ te brengen en volwaardig medespeler te worden in het National Program for Organic Production. Naast de wens voor investering voor ons geitenproject wordt er een sponsoring voorbereid voor de noodzakelijke vernieuwing van de omheining rondom de boerderij en het binnenerf.
We hadden nog meer mensen willen ontmoeten maar de tijd ontbrak jammer genoeg hiervoor wegens de afwikkelingen rond oma Impens.

Wat ons verheugd is dat een klein aantal familieleden, vrienden en donateurs overwegen Thiru Valagum Farm in India te komen bezoeken in de niet al te verre toekomst.
Na terugkomst in India werden we verwelkomd door onze dochters Mithra en Obilot die een maand hadden gelogeerd bij goede kennissen. Op de boerderij wachtte ons een mooie oogst van rijpe tomaten in de schaduwkas. Heel wat tijd hebben we besteed aan de terugblik op het functioneren van het boerderijteam tijdens onze afwezigheid. De onderlinge samenwerking was niet zonder wrijvingen verlopen.

Het National Program for Organic Production.
We zijn direct actief betrokken in de discussies binnen het NPOP in onze regio. Ons voorgenomen streven is om de productie nog verder te intensiveren en de vermarkting te verbeteren. Dmv een na te streven samenwerking tussen meerdere boeren (in omschakeling naar bio) kunnen we de markt, welke mede door de overheid (NPOP) vorm wordt gegeven, beter gaan bereiken. De boeren produceren en de overheid zou de vermarkting helpen plannen. Productie en distributie worden hierbij beter op elkaar afgestemd. De Indiase overheid laat via de regionale kantoren van het landbouwdepartement doorschemeren dat zelforganisatie onder de boeren een van de voorwaarden is voor succes. Het vormt een enorme uitdaging om als individuele boeren de samenwerking te gaan zoeken. De vragen spelen nog: vertrouwt men elkaar en vertrouwt men de toekomstige bio-landbouwmethode? Net zoals onder de ambtenaren ziet Thiru Valagum Farm hierbinnen een te spelen educatieve rol graag tegemoet.

Middels het NPOP zou de overheid in principe ten dienste staan van de verdere ontwikkeling van een gedeelte van de boerenbeweging welke zich richting biologische landbouw beweegt. Desondanks is het NPOP een door de centrale regering in Delhi uitgevoerd programma, een nationale bestuursvorm dat algehele controle en digitalisatie hoog in het vaandel draagt. Berichten doen de ronde dat de Indiase overheid uiteindelijk af kan dwingen welke teelten de boeren voor hun rekening gaan nemen. Vrije boeren zouden gestandaardiseerde hybride ambtenaren kunnen worden. Hopelijk vinden we een evenwicht tussen persoonlijke vrijheid en gemeenschappelijke verantwoordelijkheid. Lichtpuntje is dat we ervaren dat de ambtenaren van het regionale landbouw departement zeker ook een directe dienende relatie met de boeren onderhouden.

Voor het lidmaatschap betaalt de boer een heel bescheiden bedrag. Op regionaal niveau zouden clusters van bioboeren gaan ontstaan, welke deel uitmaken van het nationaal gestelde doel dat een percentage van de landbouw om moet naar bio. Deze beoogde samenwerkings-perspectieven geven ons hoop voor morgen. We gaan er zeker ook van uit dat we als familiebedrijven onze vorm van zelfbeschikking behouden. We willen ons eigen economisch verkeer in handen houden en daar inspraak op behouden.

Afgelopen maanden zijn er enkele bijeenkomsten belegd tussen het districts kantoor van het landbouw department en een aantal zelfstandige boeren welke bereidheid hebben uitgesproken, om over te schakelen tot de biologische landbouw middels het NPOP. Op de marktplaats voor boeren in het stadje Panruti houden we de inmiddels kleine opzet van vermarkting van lokale producten op gang. (Zie nieuwsbrief 71). Dhanalakshmi speelt hierin tot dusver een bemiddelende en vooraanstaande rol. Thiru Valagum Farm is ondertussen een gecertificeerd biologisch bedrijf en over niet al te lange tijd kunnen we onze producten van een keurmerk voorzien.

Een gewenste coöperatieve of associatieve manier van samenwerken onder de boeren zal zich nog moeten bewijzen. Toch is het urgent hier voluit aan te werken want mega grote familiebedrijven en corporaties krijgen in India de komende jaren de vrije hand in het uitkopen van niet rendabele boeren. Landgrabbing door het grootkapitaal waarbij de macht van de aandeelhouders voorop staat en niet het algemeen belang van het volk, krijgt hoogstwaarschijnlijk de vrije teugel in India. Maar wij doelen op betere tijden!

>>>De financiele balans van 2023 is opvraagbaar.<<<

Hartelijke groeten namens de stichting en de boerderij,
Dhanalakshmi en Gerrit.