Heilzame Aarde Flyer

Nr. 23 – mei 2021

Van natuurlandschap tot cultuurlandschap.

Technocratisch landschap versus sociaal landschap.

 

Tegenwoordig zijn ondermeer in Nederland voedselbossen in ontwikkeling aan het komen. Bomen, struiken, klimplanten, kruipende planten, kruidenplanten, paddestoelen, groentebedden, bloemen… Een levendige bodem met wormen, insecten, schimmels, bacteria… en een astrale atmosfeer in de kruinen van de bomen met bijen, insecten en vogels. Op de bodem en in het water reptielen, amfibiën, vissen, kleine zoogdieren en misschien een klein aantal huisdieren en boerderijdieren. Als nieuw ontstaan sociaal gemeenschapsinitiatief maakt de mens dit allemaal mogelijk. Het oude natuurlandschap, met haar rijke bebossing, lijkt in een nieuwe stijl herboren te zijn door mensen met een modern en sociaal bewustzijn. Ruimtebeleid voor schoonheid en saamhorigheid. De harmonie en het evenwicht in het herschapen landschap is gebaseerd op de oeroude wijsheid die de natuur waarborgt. De mens die bereid is de samenwerking onder elkaar en met de natuur aan te gaan, komt bijvoorbeeld tot de creatie en de verzorging van het voedselbos. Gelijkertijd is de gemeenschapslandbouw in opkomst. Het brengt leven, voedsel en gezondheid voort. Kortom concepten om gelukkig van te worden. Deze rijzende beweging vormt het sociaal landschap, dat reeds met de zorgboerderijen een aanvang nam. Het maatschappelijk belang hiervan mag niet onderschat worden.

Dit staats haaks op het technocratische landschap dat tevens in sterke ontwikkeling is. Hier is het bos gemarginaliseerd tot recreatief natuurpark voor diegenen die er toegang tot krijgen of het bos is gedoemd tot biomassa voor electriciteitsopwekking. Het zelfregulerende systeem van het oerbos is aan het verdwijnen door overmatige kap en vuurhaarden. In het technocratische landschap zijn alle natuurlijke samenhangen uit elkaar gerukt! Monoculturen bos hier, akkerbouw daar, veeteelt samengepakt onderdak en mensen in smartcities. Het minerale, planten-, dieren- en mensenrijk zijn tot genummerde goederen en produkten geworden, in het bezit van de 1%. Alles en iedereen zijn gestandaardiseerd onder de grootindustrie. Technisch-electromagnetische-chemische klimaatbeheersing, genenmanipulatie van planten, dieren en mensen, nanotechnologie, kunstmatige intelligentie en patenten op alles wat leeft en bestaat wordt door de technocratie beheerst. Pure economische normen gelden hier, die uiteindelijk tot ziekte, verderf en dood leiden! Kortom geen concept om gelukkig van te worden, ondanks dat de huidige Great Reset dit de mensheid voorspiegelt. Velen zijn in de ban van deze materialistische ideologie en volgen slaafs in.

Het Europese cultuurlandschap is na de Tweede Wereldoorlog definitief ontmanteld. De zorgdragende functie van de boer werd hem ontnomen en hij werd gedwongen een industrialist te worden. Voorheen stond de boer als bemiddelaar tussen de mensengemeenschap en de natuur. Zolang alles ontkiemde, groeide, bloeide, rijpte, ontwikkelde, leefde, gedeide, ademde en gezondheid uitstraalde was dit onder de zorg van de boer. Dit was de levensregel in een cultuurlandschap. Op het moment dat het hout, het gewas, de vruchten, de melk, de eieren, inclusief het voor vlees opgeofferde dier, werden geoogst of ontvangen, pas dan gold het economische principe en was de plant en het dier tot een produkt geworden, dat kon worden verwerkt en verhandeld.

Het cultuurlandschap is voortgekomen uit het natuurlandschap. Pakweg vanaf de vroege Middeleeuwen tot rond 1100 is het cultuurlandschap in Europa tot ontwikkeling gekomen en heeft haar bloei beleefd. De mens die toen gestaag individualiseerde, had de bekwaamheid verworven de natuurrijken naar eigen inzicht met elkaar te integreren. De vroeg ontstane veeteelt was ooit nomadisch, zoals in Zuid-Azië. De eerste granenteelt dateert bijvoorbeeld uit het oude Perzië. Groenteteelt werd weer door andere mensen ontwikkeld en voortgedragen, zoals in de uiterwaarden van de Nijl. De Grieken en Romeinen leerden de bomen en struiken cultiveren, zoals de druif en de olijf, de appel- en de perenboom. Tenslotte bracht de tot meer zelfbewustzijn gekomen Europeaan al deze vaardigheden onder zijn beheer en ontstond het zelfvoorzienende dorp en gemengde landbouwbedrijf temidden van de uitgestrekte wouden van Europa. Het voormalige cultuurlandschap van Europa vormt de basis voor een gezond en sociaal landschap, dat in de biodynamische en ecologische landbouw reeds is aangevangen en met kracht voortgezet behoort te worden.

Gedurende de lange tijden van het natuurlandschap had de mens een groepsbewustzijn, waarbij rekening werd gehouden met natuurwezens en goddelijke wezens. Gedurende de tijd van het cultuurlandschap nam de mens het rentmeesterschap tot zich en vanuit zijn holistische inzichten creëerde hij een samenhangend en duurzaam landschap. Gedurende het technocratische landschap is de kans groot, dat de mens zijn zelfstandigheid verliest om te beslissen over de zorg van de natuur en de zorg over zichzelf als mens. Gedurende het huidige opkomende sociaal landschap zal het levende licht de soevereine mens de kracht schenken de transformatie tot een levend landschap te ontwikkelen, dat is gebaseerd op bewust gemaakte hogere inzichten. Vrije wakkere en saamhorige mensen transformeren het landschap ten goede.

De ecologische familie- en zorgboerderij Thiru Valagum Farm in Zuid-India is gesitueerd in de Coromandelkuststreek aan de Bengaalse Baai. Tot tweehonderd jaar geleden waren er hier uitgestrekte permanente loofbossen. Het cultuurlandschap was hier kleinschalig in geïntegreerd. Sinds de Groene Revolutie is het technocratisch landschap komen opzetten. De ecologische beweging is hier nog jong en de sociale beweging met kleinschalige ngo’s heeft het afgelopen decennium aan kracht ingeboet. De 5 hectare Thiru Valagum Farm is gebaseerd op het traditionele landschapsconcept de Vaastu Saastra en het gemengde landbouwbedrijf. Het smart-citybeleid is ook in India wortel aan het schieten en wij nemen de meest recente ideeën van een parallele gemeenschap in overweging. Aan de ene kant zijn de technocratische steden in opkomst. Thiru Valagum Farm richt zich, aan de andere kant, op een vernieuwende ontwikkeling van een zelfvoorzienend ecologisch en sociaal gemeenschapsleven op het platteland.

Wij blijven dankbaar voor een steuntje in de rug vanuit onze vriendenkring en Stichting Thiru Valagum Farm te Terneuzen. Sinds 2020 zijn op de boerderij de activiteiten met meer arbeid en investering aangetrokken. De ecologische familie- en zorgboerderij staat in de meest directe zin in het leven voor de vaste en seizoensarbeiders die extra sociale zorg als bonus genieten en ons eigen gezin. De vriendenkring draagt de stichting, de stichting draagt ten dele de boerderij, de boerderij draagt ten dele zichzelf en draagt (ten dele) de deelnemende lokale gemeenschapsleden (= gemiddeld 2 fulltimers, > 4 parttimers en > 25 seizoensarbeid(st)ers, plus (rentevrij) microkrediet onder enkele tientallen dorpelingen).

Met een hartelijke groet van en vanuit Thiru Valagum Farm, Gerrit Impens.