Nieuwsbrief november 2019

‘H e i l z a m e  A a r d e’

  Nieuwsbrief

Stichting Thiru Valagum Farm

2019            November Nr.59

Beste vrienden,

Afgelopen juli-augustus is de ecologische familie- en zorgboerderij bezocht geweest door oma Cecile Impens en tante Truus, beiden bestuurslid van Stichting Thiru Valagum Farm. Ze verbleven bijna drie weken op de boerderij. Het was voor oma al ruim vijf jaar geleden dat ze haar achtste keer in India was, en toen nog met opa. Het samen zijn onder elkaar stond voorop, want ook als gezin waren we al enkele jaren niet meer op Nederlandse bodem verschenen. We hebben een ander deel van onze leefomgeving doorkruist met de auto wat oma en Truus nog niet hadden gezien; de cashewnotenplantages. We hebben ook het strand in Cuddalore bezocht aan de Bengaalse Baai. Bijzonder was ook het tempelbezoek in het stadje Panruti, waar mijn ouders onze dochter Mithra voorheen nog hebben zien optreden met tempeldansen. Vanzelfsprekend hebben we ook het dorp Veeraperumanallur bezocht, waar we ons aanspreekpunt hebben voor de dorpelingen. In Widar House, ons ontmoetingscentrum, hebben oma en Truus een bloemenkrans opgehangen bij de gedenktafel van Anjapuli, Dhanalakshmi haar vader die in 2018 is gestorven. Tezamen verrastten we een nabij wonende pottenbakkersfamilie met een bezoek. We leveren wel eens brandhout aan hen. De stad Pondicherry, een oude Franse enclave, hebben we zoals gewoonlijk ook aangedaan. Maar nog meer bijzonder was het, om gezamenlijk na 18 jaar Yercaud te bezoeken waar Dhanalakshmi en ik in het huwelijk zijn getreden in het bijzijn van familie en vrienden uit Nederland.

Ondanks de hoge leeftijd van oma Impens en het nemen van rustdagen tijdens het verblijf hebben we een mooi programma doorgelopen. Oma en Truus waren aanwezig toen het bloemenveld werd voorzien van compost en er daarna afrikaantjes werden geplant door locale dames. Allebei hebben ze een bakje rijstzaad gezaaid, wat het begin van het rijstseizoen inluidde. Daarnaast namen we met zijn allen deel aan de oogst van naval fruit, een soort kers, die oma en Truus trouwens niet zo lekker vonden.

Begin augustus vindt Adi Peruku plaats, de dag dat op rituele wijze het eerste zaad wordt gezaaid van het nieuwe seizoen. We hebben die dag bij de gedenktafel van François Impens, mijn vader, een rituele maaltijd aangeboden aan, die ook vorig jaar stierf en wel enkele dagen voor Anjapuli. Wegens het rouwjaar van beide heren, die ieder op hun manier Thiru Valagum Farm ondersteunden, hebben we gedurende een jaar weinig of geen uiterlijke aandacht besteed aan festivals en jaarfeesten. Tijdens het Michaëlfeest kwamen we deze keer alleen als gezinsleden samen en riepen we het besef wakker, dat de wereld is doordrongen van goddelijke krachten. Dit geeft steun de weerstanden met daadkracht te beantwoorden. We stonden ook stil bij het Saraswathi-festivial, waarbij de aandacht gaat naar de gereedschappen (tegenwoordig ook techniek) en onderwijs (ontwikkeling als vooraanstaand levensdoel). Gedurende Allerzielen ging onze aandacht meer dan anders naar de twee opa’s in de hemel.

Als lezer van de deze nieuwsbrief is het goed te beseffen, dat bijna zo’n 300 mensen onze berichten ontvangen. Tussendoor verschijnt onze Heilzame Aarde Flyer met meer thematische berichten, maar dan alleen per e-mail. De Facebook Thiru Valagum Farm Group is ondertussen aangegroeid tot bijna 50 mensen. Zij zien minstens vijf keer per maand een bericht met foto’s verschijnen over ons werk ‘voor  Ecologie, Landbouw en Mens op Weg’. Hier kunt u zich vrijblijvend aanmelden; https://www.facebook.com/groups/2096749420573226/

Uit de vriendenkring ontvangt de stichting doorlopend donaties, die van groot belang zijn om ons ecologische werk op het Indiase platteland een positieve kijk op de toekomst te blijven gunnen. We hebben getracht een Actie T-shirt te lanceren, maar dit bleek niet aan te slaan. Wel sturen we u als bijlage onze folder en vragen u dit te delen binnen uw netwerk. Hoe groter onze vriendenkring, hoe groter de kans op broodnodige donaties, om ons werk ter behoud en verdere ontwikkeling van ecologische kleinschalige landbouw voort te zetten.

Dhanalakshmi wordt vaak opgeroepen door dorpelingen om te helpen problemen op te lossen. De traditionele dorpsraden zijn wat uit de tijd aan het raken, terwijl de verkiezingen voor nieuwe burgemeesters al zo’n drie jaar op zich laat wachten. Zelfbestuur is een mooi streven, maar dit gaat niet vanzelfsprekend met een dorpsbevolking die niet goed is onderwezen, zich onderling verdeelt door kasten en vaak rond de armoedegrens schommelt. Daarbij is er een tekort aan land onder de dorpelingen om zelfverzorgend te kunnen bestaan.

We zetten ons kleinschalige  micro-krediet voort, waarbij altijd minstens rond de € 5.000,- uitstaat onder de dorpelingen. Er worden (renteloze) leningen aangegaan om opleiding, medische kosten en investeringen in huishoudelijke ambachten aan te vangen. Meer dan vermeld bedrag is de afgelopen jaren van een lening omgezet tot een gift, ondanks het verlies dat we lijden en dankzij de donaties die de stichting doorlopend mag ontvangen. Dhanalakshmi, die tenslotte Social Welfare Administration heeft gestudeerd, adviseert bij problemen met hypotheek en het aflossen van andere leningen, geeft raad bij het arrangeren van huwelijken, bespreekt drankproblemen, en we verstrekken  direct voeding en kleine giften bij neipende behoeften. Daarnaast helpt Thiru Valagum Farm jaarlijks enkele collegaboeren met de tractor om het land te bewerken. 

Kinderen komen zo nu en dan wel op de boerderij spelen. Ze zien dan geen zwerfvuil en hoeven de menselijke ontlasting, die overal wordt achtergelaten, niet te omzeilen. Voorzichtig laten we ze soms meedoen met een karweitje, maar sinds de wet van algemene schoolplicht moeten we hier voorzichtig mee zijn. Helaas heeft dit de afstand kind en natuur vergroot.

Aan het begin van het nieuwe seizoen heeft een ploegje landarbeiders (dagloners) uit Veeraperumanallur dorp ons geholpen met bomen snoeien, omheiningen repareren en de rijstvelden klaar maken voor de aanplant. Een deel van het kap- en snoeihout is verkocht. De verkoop van cocosnoten gaat moeizaam, omdat de handelaren en consumenten de prijs voor de boer te veel drukken. Daarom verwerken we de meeste cocosnoten tot olie. Een deel van de omheining is vervangen met nieuwe bedrading, een deel is met takken dicht gebonden, terwijl het grootste deel van de omheining aan achterstallig onderhoud toevalt wegens te hoge kosten.

We hadden weer een mooie voorraad stalmest van met name de koeien (12 runderen) en schapen (25 ooien, rammen en lammeren). Vooral de rijstvelden zijn er mee bemest, inclusief enkele duizenden liters vloeibare mest die we tijdens het irrigeren in het water mengen. 

De ploeg mannen heeft ook alle dijkjes in de rijstvelden geschoond en versterkt, terwijl de tractor werd ingezet met de rotavator om plantklare modder te verkrijgen voor de rijst. We zijn dit jaar wederom tot een maximale oppervlakte kunnen komen met de rijstaanplant, dankzij regens gedurende de nazomer. We bereikten bijna twee hectare rijstaanplant. Twee elkaar afwisselende groepen dames uit twee dorpen hielpen mee rijst aan te planten op plekken waar de plantmachine niet reikt. De dames werden ook ingeschakeld voor het wieden daarna. Voor de werkzaamheden ontvangen de dorpelingen een locaal loon en maaltijden. Een hectare is ingezaaid met zwarte boontjes, black gram. Een veldje is ingezaaid met pinda’s en beplant met cassava. We hebben ook nog een halve hectare boomaanplant, dat bijna kapklaar is voor de verkoop als brandhout of als het meezit de papierindustrie.

Van tijd tot tijd verschijnen er weduwen op Thiru Valagum Farm die brandhout verzamelen, naval fruit mochten oogsten en neemboomzaad verzamelden voor ons als pesticide/bemester.

Begin oktober was het einde van de succesvolle maar altijd milde zuidwesten-moeson en de aanvang van de noordoosten-moeson, die zich nog niet helemaal heeft bewezen. Na de nieuwjaar weten we of het een succesvol seizoen is geweest.

We wensen de Thiru Valagum Farm Vriendenkring namens het bestuur en de boerderij een Vrolijk Kerstfeest toe, dat er toe mag leiden onze cultuur te bevrijden van alle donkerte.

Hartelijke groeten vanuit India, Gerrit Impens.